Tüm Türkiye’de olduğu gibi dün Aksaray’da da fidanlar toprakla buluştu. Her kesimden insanın katıldığı etkinlik yoğun ilgi gördü. Her ne kadar birçok insan için, elinde kazma kürek sosyal medya hesaplarına ekleyecekleri yeni bir fotoğraf sahibi olmaktan başka bir anlam içermese de, sırf objektiflere poz vererek, bakın ben aslında doğaya önem veriyorum, bir etkinliğe daha iştirak ettim artistliği yapacakları bir ortam, yani bulunmaz fırsat olsa da, yapılmışın kötüsü olmaz dedik.

Geçen senede yurt genelinde fidanlar toprakla buluşmuştu. Hangi ilin toprağı neye elverişlidir, hangi ilde hangi ağaç yetişir, hangi ağaç yetişmez düşünülmeden rasgele dikilmişti fidanlar… Fidan dikmek için uygun zaman ne zamandır çok da fazla düşünülmeden yapılan bu etkinlikler amacına ulaştı mı? Tartışılır! Ağaç dikilmesi için yağmurun yağmış olması, toprağın ne çok ıslak ne çok kuru olması gerekmekte en başta. Kasım ayında fidan dikilir demek bundan bir on yıl öncesi için normal fakat günümüz hava ve iklim şartları için iki kere düşünülmesi gereken bir faktör.

Bir başka değinilmesi gereken nokta ise, dikilen fidanların bakımının yapılmaması. Diktik arkamızı döndük unuttuk! Allah sular dedik sulamadık. Geçen sene dikilen fidanların birçoğu kurudu. Zaten biz millet olarak sadece girişi yapıyoruz, sanıyoruz ki devamı kendiliğinden gelir. Muhtarlarımızda köylerine ağaçlandırma istiyor, fidanlar dikiliyor, sonra… Sonrası yok! Gidin bakın birçok köye muhtarların isteği ile yapılmış ağaçlandırma alanlarına, birçoğu bakımsızlıktan ve susuzluktan kuruyup gitmiş.

Bu senede diktik efendim!

Türkiye geleceğe nefes olmak için fidan dikti. Aksaray’da 500 bin fidanla etkinliğe iştirak etti. Katılım sağlayan herkesin yüreğine sağlık. Tabi dikilen fidanların bakım ve sulamasını takip edecek birileri çıkarsa en çokta onların yüreğine sağlık. Bu sene bari diktik unuttuk demeyelim. Bari bu sene ki fidanlar geleceğe gerçekten nefes olsun.

Hoşça Kalın, Dostça Kalın.

Derya Özaba